Kapısı penceresi çiçekler içinde,
Eski bir han gibi kalbin...
Balkonundan sarkmış morlar,pembeler lakin
İçine sorsan gri bir ümitsizlik
İçine sorsan kaygılı,
Bir selam verip hatrını sorsalar
Dipsiz karanlıkların bir sabahı var,
Çıkmaz sokakların mutlaka bir çıkışı,
En uzak hatıranın da
Yaşattığı huzur hatırlandıkça. ..
Karıncanın yuvaya ekmek taşıma telaşı var,
Ya bitiremezsek geceyi
Öyle yağmurlu,öyle soğuk
Gece kapıya dayanmış kötü alacaklı gibi
Uykular da bir haber rüyalardan
Akşam kapatsa gözünü
Gece tekrar açıyor insan,
Kaçırdın bak uykularımı yine
Birazdan şehir uyanır
Dolar meydanlar,otobüsler...
Başlar yaşam telaşı
Ekmek kavgası...
Bitmez bu dünyanın ne cilvesi ne de nazı...
Bana bir sözün vardı,
Bu sefer sevmeyecektin ayrılığı.
Gelirim diyerek gitmiştin.
ve ben seni; gelirsin diyerek yolcu etmiştim.
Bana bir sözün vardı:
Bu sefer sevmeyecektin ayrılığı.
Beni tekrar sevmeye karar verirsen sevgilim,
Aynı güçlü ve genç halimle karşına çıkamayabilirim.
Hayat bu malum,
Hayat çok hızlı, hayat çok kısa..
Hayat çok değişken, hayat çok hareketli.
Sevgi yenilir mi zamanın karşısında?
Birgün olur da gelirsem aklına
Gül yaprakları gibi kurutup hatıralarımızı
Eski bir kitabın içinde bizi saklama
Ben varken bilmediğin kıymetimi
Benden sonra başkasından bekleme...
Balkonu mavi bir denize bakıyordu,
Ayın şavkı vururdu gece suya,
Lacivert gökyüzü evine uğurluyordu,
Dalgalarla birlikte bütün gün kıyıya vuran deniz analarını...
Teypte "Sürgün" çalardı Leman Sam'dan,
Yalnızlık da iyi gelir insana,
Sadece insan iyi gelmez insana,
Bazen yalnızlık bir ses,bir nefes gibi,
Bazen yalnızlık bir eş,bir dost gibi
İyileşmeyen yaraları var insanlığın
Sen sana geldiğimi zannediyorsun
Aslında ben,senden gidiyorum bilmiyorsun
Herşeyin en güzeliydi yanında yaşanan
Bir masaldı sanki seninle yaşadığım zaman
Gölgesinde içmeden sarhoş olduğum tek insan
Sana geldiğimi zannediyorsun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!