Gülay Aruç Şiirleri - Şair Gülay Aruç

Onu gördüm geçende
Islak perçemine düşmüş sarı yemenisi
Harmanlayıp emeğini
Doldurmuş küfelere
Çoraklaşmış teninde
Erkekleşmiş ellerinde

Eskimiş sevdalar geçiyor kapımın önünden
Küçük bir paraya eskiciye devredilmiş
Aynı yüzleri görmekten bıkınca
Sırları dökülmüş aynalar tersine çevrilmiş.

Kimisi yırtık çuvalın altında can çekişirken

Biliyorum yabancı bir ülkedesin
Gittiğin yerde bilmem hangi mevsimdesin
Mor bir menekşenin bulut renkli penceresinde
Yağmur'la Yıldırım'ın annesi yine sen misin?

Hala kapının arkasında mı yeşil fitilli yeleğin

Gül ayında doğmadım ben
El bebek gül bebek olmadım
Güllerin açtığı mevsimde
Gül kokulu kundaklara sarılmadım hiç.

Kendimi uykuya kuruyorum
Amansız bir hastalığı uyuşturur gibi
Zihnimi zorlayıp yanıltsam da biliyorum
Hala bir yerlerde hatırlıyor seni.

Çekip gittiğin gözlerimde