Götür Beni Şiiri - Ben Otuzdört

GÖTÜR BENİ… Götür beni… Korkuyorum. Gece, karanlığını üzerime örtmeden ışığım olacaktın hani. Seslendiğimde, daha adımı tamamlamadan yanımda bulacaktım seni. Başucumda nöbet tutacak, ateşim yükseldiğinde avuçlarınla serinletecektin içimi. Ben söylemeden anlayacaktın gözlerimin sana ne çok ihtiyacı olduğunu. İyileşeceğimize söz verecektin; birbirimize iyi geleceğimize inandıracaktın beni. Sen göz ucunla bir işaret bırakacaktın, ben o küçücük bakışına koca bir ömür sığdıracaktım. Dudaklarının kıyısında beliren o tanıdık gülüşe bakıp geçti sanacaktım bütün ağrılarım. Çünkü seni göremediğim zamanlarda korkularım büyüyor, gece, içimde karabasanlara dönüşüyordu. Ben biraz da bu yüzden varlığına bu kadar tutundum. Seni kendime sığınak bildim. Ama insan, en çok da sevdiğinin canını acıtmaktan korkarmış. Daha fazla incitemezdim seni; bu kez kendi yokluğumu alıp çekildim hayatından. Götür beni demiştim… Meğer gitmesi gereken benmişim. BEN34 3.11.2026 02.00