Gitmen Cinayet Şiiri - Ömer Albayrak Hay ...

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Ömer Albayrak Hayat Mr
100

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Gitmen Cinayet

Ömer ALBAYRAK

Giderim deyişin bir teşebbüs,
gitmen cinayet…
Bunu sana anlatmak zor.
Anlatılacak bir tarafı da yok.

Varmaz dil
“gitme” diyemez.
Sadece susar
Gözlerinde
biraz daha kalmaya çalışır.

Öyleyim işte.
Sen her gidişinden söz ettiğinde
içimde bir kapı kapanıyor.
Kimse duymuyor.
Kimse bilmiyor.
Ben olmüş olacağım zaten
sen gittiğinde.
Belki yürürüm yine,
insanlarla konuşurum,
bir yerlere gider,
gülerim bile…
Ama bunların hiçbiri
yaşamak sayılmaz.

Sen benim hayatıma
gelmedin sadece.
Bir şeyleri yerine koydun.
Uzun zamandır
yerini bulamayan bir şeyleri…
Şimdi “giderim” diyorsun.
Yakalansan ne,
ceza çeksen ne?
Benim senden sonra
çektiğin hangi cezana ihtiyacım var ki?
Ben zaten
kendi içimde ömür boyu
hüküm giymiş olacağım.
O ki;
haberim yok sonramdan…

Sen gittikten sonra
ne olacağını bilmiyorum.
Sabahlar nasıl doğar,
akşamlar nereye çöker,
bir insan sevdiği olmadan
kendi sesini nasıl duyar,
bilmiyorum.
Bildiklerim de
işime yaramıyor artık.
Çünkü senin gelişin
bana bir hayat verdi.
Öyle bir hayat ki
ben onu senden önce
yaşamıyormuşum meğer.

Şimdi senden istediğim
çok büyük bir şey değil.
Gitme.
Ama bunu
bir emir gibi söylemiyorum.
Bir yalvarış da değil bu.
Sadece bil:
Gelişinle verdiğin canı
alma bedenden.

Bir insanı yeniden hayata döndürüp
sonra o hayattan çekip gitmek
haksızlık değil mi?
Ben senden
sonsuzluk istemedim.
Bir ömür bile istemedim.
Bazen yanında oturmayı,
bazen susmayı,
bazen hiçbir şey olmamış gibi
aynı gökyüzüne bakmayı istedim.
Bir de
sen giderken
ardından bakmamayı…
Ama insan sevdiğinin ardından
bakmadan duramıyor.

Gözler,
aklın yetişemediği yerlere gidiyor.
Eller,
tutamadığı bir şeyi
hâlâ tutuyormuş gibi kalıyor.
Kalp ise
en son öğreniyor gitmeyi.
Belki sen gidersin.
Belki gerçekten gidersin.
Bir gün
adını anmadan yaşayabilmeyi de öğrenirim.

Eğer bir gün
gerçekten dönmek istersen,
kapıyı çalma.
Ben zaten
senin geleceğin tarafa bakıyor olurum.
Seni gidersin diye sevmedim.
Kal diye de değil.
Ben seni
geldiğin anda
içimde bir yer;
“işte” dediği için sevdim.

Şimdi sen gidersen
o yer susar.
Ben susarım.
Dünya susar belki.
Ama içimde bir cümle
sonuna kadar yaşamaya devam eder:

Giderim deyişin bir teşebbüs,
gitmen cinayet…

Yalnızca…
Gelişinle verdiğin canı
alma bu bedenden....

Ömer Albayrak Hayat Mr
Kayıt Tarihi : 15.11.2026 17:23:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!