Sonbaharda yapraklar savrulur birer birer
Hüzünlü bir akşam vakti gelir aklıma
Beraber olmanın getirdiği mutluluk
Galiba çalıyor artık kapımı ayrılık
Bizler arzu edilen oluruz bazen
Bekleriz yolunu belki gelir yeniden.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




er sevginin ardından gelen rüzgâr
Fırtına olur aniden durulan günün ardından
Ömrümün sonbaharında ölüm sessizliği
Geliyor fidanlarımdan elveda belirsizliği
---Aslan hocam çok harika bir şiiri beğeniyle okudum kularım saygılar sunarım .
İnsan ister istemez geçmişe özlem duyuyor. Ama giden günler geri gelmiyor. Yüreğine sağlık. Güzel şiirleriniz daim olsun
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta