Geceye Kalan Özlem Şiiri - Yücel Özkü

GECEYE KALAN ÖZLEM
Seni düşünüyorum gecenin kıyısında,
Sessizlik adını usulca fısıldıyor.
İçimde büyüyen bu derin özlem,
Her geçen gün biraz daha çoğalıyor.

Bir an düşsen gözlerimin ufkundan,
Eksilir göğün mavisi, soluklaşır gün.
Bu sevdanın ne vakit dineceğini bilmem,
Yüreğim sana bağlı, geceye bağlı dün.

Toprağın yağmuru beklediği gibi,
Bekliyorum sesini uzak şehirlerden.
Hasret dediğin bazen ince bir sızı,
Bazen de kopup gelen fırtına içlerden.

Ne hikâyeler geçti bu dünyanın yolundan,
Ne sevdalar kaldı yarım zaman içinde.
Benimkisi sessizce büyüyen bir özlem,
Bir yıldız gibi saklı gecenin derinliğinde.

Yücel ÖZKÜ
30 Mayıs 2007/07:28