Geceye Şiiri - Özcan İşler 2

Ey gece,
Sessizliğinle geliyorsun yine,
Şehrin ışıklarını yutarak,
Gökleri siyah bir örtüyle örterek.

Adımların yumuşak,
Rüzgârın fısıltısı gibi.
Yıldızları tek tek yakıyorsun,
Ay’ı avucunda tutuyorsun.

Bana yalnızlığı getiriyorsun,
Ama aynı zamanda sığınağımı.
Karanlığında saklanıyorum,
Düşüncelerimle baş başa kalıyorum.

Bazen ağırlaşıyorsun,
Kalbinin üstüne çöküyorsun.
Bazen de nazikçe okşuyorsun,
Yorgun gözlerimi kapatıyorsun.

Ey gece,
Sen hem dert hem derman oluyorsun.
İçimde uyanan özlemi büyütüyorsun,
Ama sabaha kadar umut da bırakıyorsun.

Gel,
Biraz daha kal.
Şarkını söyle yavaşça,
Ben de seni dinleyeyim…
Ta ki ilk ışık doğana kadar.

Özcan İşler