Baba Ocakları Şiiri - Özcan İşler 2

Bütün sofalarda in cin kurulmuş,
Evler beklemekten artık yorulmuş,
Okul kapısına zincir vurulmuş,
Baba ocakları kış uykusunda.

Yükünü yükleyen göçmüş şehire,
Eş dost ziyareti kalmış tehire,
Sokaklar dönmüş bir kuru nehire,
Baba ocakları kış uykusunda.

Kıran girmiş gibi odalar bomboş,
Tanıdık bir yüzü bulmak için koş,
Ne bir ses duyulur ne de bir gülüş,
Baba ocakları kış uykusunda.

Yıkılmış bacalar tütmüyor duman,
Perdeler sararmış, geçip gider an,
Hatıralar canlı, toz yutmuş zaman,
Baba ocakları kış uykusunda.

Şen çocuk sesleri duyulmaz bağda,
Bir rüzgâr esiyor, hüzünle dağda,
Masal mekânları gibi bu çağda,
Baba ocakları kış uykusunda.

Özcan İşler