Aldanan Gönül Şiiri - Özcan İşler 2

Gönül kapısını ardına açtım,
Seninle ağladım, seninle güldüm.
Aşkın şerbetini elinden içtim,
Ne yazık ki sonunda sararıp soldum.

Uğrunda tükettim gençlik çağımı,
Viraneye döndürdün gönül bağımı.
Kar boran eyledin gönül dağımı,
Ben seni kendime tek sultan bildim.

Gözümden akan yaş ummana döndü,
Sayende içimde o ateş söndü.
Bütün ümitlerim seninle sindi,
Aşkının uğruna bin kere öldüm.

Gönül kantarında tartılmaz acı,
Bulunmaz bu derdin dünyada ilacı.
Başımda taşıdım, eyledim tacı,
Demek ki boşuna hayale daldım.

Bitecek bu ömrün elbet cefası,
Sana da kalmaz ya aşkın sefası.
Vefasız olanın olmaz vefası,
Hesabı mahşere bırakıp geldim.

Özcan İşler