Bir kitap açılıyor dünya denen gurbette
Ne mürekkebi tükeniyor
Ne de satırları siliniyor.
Gökler onun şahidi,
Toprak onun hafızası
İnsan ise kendi öyküsünün hem yazarı
Hem de yarın hesap verecek yolcusu.
Fakat insan,
Kendi gölgesini güneş zannetti.
Ördüğü duvarları
Hakikat sandı ve de ataları gibi aldandı
Kayıt Tarihi : 10.10.2026 22:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
20261010 Denizli
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!