Adil Zaman Şiiri - Dr Yusuf Polat

Bunca renk serildi gözlerinin önüne,
Bunca heves düştü yüreğine,
Bunca nefes emanet edildi kalbine;
Baharlar, çiçekler, şarkılar...
Ciğerlerine dolan her nefes,
Yaratan’ın sunduğu birer armağandı.

Yollarda kaldı nice dualar,
Karşılıksız sanıldı umutlar.
Ve sen, secdeyi unuttun bazen...
Nefsin gölgesinde yoruldu sabırlar

Aynı göğün altında
Servetin ağır yükünü taşıyanlar,
Ve ekmeğini gözyaşıyla yoğuranlar...
Olsa da
Zaman aynı hevesle akıp gitti
Aynı güneş
Doğdu sarayların üstüne,
Aynı
Yağmur düştü kulübelerin çatısına.

Yoksa olur muydu?
Heyhat…
Aynı göğün altında,
Hem zengine
Hem de yoksula gün yirmi dört saat