Göğün Çırağı Şiiri - Özcan İşler 2

Yazarım...
Kelimelerim bulut olur,
Dağıtırım içimdeki bu isi.
Ama kimse görmez,
Gözlerimde biriken o denizi.

Uçarım...
Zamanın kırık kanatlarında,
Güneşi kucaklar, yıldız toplarım.
Yorulursam bir gün bu yolda,
Yine kendi küllerimden doğarım.

Yazarım...
Karanlığa inat aydınlığı,
Prangasız, sınırsız bir yarını.
Silsin diye yeryüzünden,
İnsanın insana açtığı yarayı.

Yürürüm...
Fırtınalar kopsa ne çıkar?
Korku sadece duranları bağlar.
Kendi göğünü yaratan insan,
Yıkılan her duvardan bir yol açar.

Sonunda...
Özgürlüğümü yine geceye bırakıyorum,
Kendimi sonsuz bir nehre saklıyorum.
Düşlerim benim tek sığınağım,
Beni burada bulamazsın;
Kusuruma bakma,
Ben sınırların ötesinde yaşıyorum.

Özcan İşler