Gam Bıçağı Şiiri - Kasım Kobakçı

Düş küser mi? Küsermiş meğer,
Kesildiyse hoşafın yağı;
Kalmadıysa verilen değer,
Saplanır kalbe gam bıçağı.
*
Kim bilirdi gülüp geçerken,
Gölgesine sessiz göçerken,
O çocuk acıyı biçerken,
Koptu gönlünün umut bağı.
*
Soğur kazan, bulanık akar,
Garip yolcu gölgeye bakar,
Sahte sevinç ruhunu yakar,
Söndü artık gönül ocağı.
*
Tat kalır mı vurunca ayaz?
Saçlarına düşerken beyaz,
Gölgesine eyleyip niyaz,
Geçti ömrünün bahar çağı.
*
Kepçe boşa dönerken yorgun,
Tadı kaçmış, suları durgun,
Gölgesine sığınmış vurgun,
Buz kesti yalnızlık sokağı.
*
Gizli gizli akarken yaşı,
Gölgesine yaslandı başı,
Çatlar sabrın o soğuk taşı,
Daraldı şefkatin kucağı.
*
Kahkahası kendine yalan,
Hevesleri beldede talan,
Gölgesine sığınıp kalan,
Hissetmez kuruyan yaprağı.