Bütün mutlular birbirine benzer
Açık ve nettir
Bellidirler
Yürüyüslerindeki kararlı basışlar
Masalarında keyifli muhabbetler
Ütülü hoş kıyafetler
Ölümlerin önüne set kurmuş
Yalan zincirinin kaleleri
Bense
Ceplerimden sarkan beyaz mendillerle
Bekliyorken
Mutluluk köprüsünün ucunda
Aslında senin içinde Hikmet
Hatta sen olmasan belki
Görülmeyecekti halktaki kıyamet
Ağa elinde maraba
Çift sürerken çiftçi diyemeyecekti derdini
Görülmeyecekti alın terleri
Ben senin parmaklarına değmedim ki
Neden yasemenler açsın
O yoğun trafikli cadde kenarı kaldırımlarda
Gözlerimde açan gülleri solduran hırs
Kibrin ve kinin
Oysa şarkılar söyler de uçardım sana
Tüm göğsüm delik deşik olsa da
Yırtılan diyaframıma aldırmadan
Sevda şarkıları söylerdim
Bir kibrit çakıldı
Yandı odun
Doğdu âli alevler
Sıcağından eridi
Demirden dağlar
Ardında steplerden eriyen buzlar
Mumları söndü artık
Hasretin hüzne döndü
Neyini anlatayım
Mutlu günlerin
Neyini hatırlayayım
O gemi gezinirken Ortaköy'e doğru
Mavi dalgaları gördükçe anladım gönlüm yoruldu
Hiç düşünmedim sorgulamadım da kaç kişi halimi sordu
Belki de çoğu kötü şeyden bu yalnızlık beni korudu
İsim isim bilirim de sokakların yerini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!