Fuat Eriçok Şiirleri - Şair Fuat Eriçok

eskiden adları “yeniçeri” idi..
iki ileri
bir geri giderlerdi..

ulufe ile geçinirler..
arada sırada kazan kaldırır

beni sokmayan yılan bin yaşasın
sözünü eden hergeleyi bulursam
çok fena sokacağım

zibidinin zoruna bak
senin gibilerin çoğaldığı dünyaya

an

sen
en kısa zaman
aralığı olduğunu san

minicik ellerim
minicik burnum kulaklarım
kocaman gözlerim vardı
ve kocaman sorularım
sora sora büyüdüm

su..
yokluğu canlılığın en büyük kabusu!
her şeyin oluştuğu ilk maddenin,
hidrojenin, oksijenle birleşip yaptıkları yavrusu!

su..

oy verdik
soy anladılar sanırım
soyulduk

artık oy vermem
koy anlayabilirler

tek adam devri deniyor..

tek çok...
adam yok!

liderler
toplumun tabiatı icabı
önce önde giderler

zamanla
yavaş yavaş

tanrıya
en yüce
en ince
vukuf
tasavvuf

her şey
tersiyle varolur!

beyaz.. siyah..
ışık.. karanlık..