yoruldum artık dünyadan
bıktım insanlardan
gözlerim istemiyor
balıkları kuşları
yalnız ve sessiz olmak ne iyi
fakat ah
uzaktaki küçüktür
yakınlaştıkça büyür
perspektif midir neden?
yanılıyorsunuz
sebep sevgiden sevgiden
banyoda yüzüyor başında bone
fıttırık çıtırım bir sulu zırtlak
ağzında bir şarkı sesi detone
sanki diken yutmuş patlamış gırtlak
pantol delik deşik bel kol cıbıldak
deli esiyor rüzgâr
bahar aşkının sarhoşluğunda
tozutmuş ağaçlar
kapanmaz mesafeleri
yel sırtında aşıp
sevişiyorlar
güneşin üzerine uyandığı
uzak ötelerdeki efsane değil bahsettiğim
hani bulutlarla öpüşen tepesi
ve rüzgârlarında hırçın
ararat efsanesi
yemeğe çağırdım dostları
kem küm ettiler
allah ne verdiyse dedim.
işe bakın ki tam takır dolap
ne zırnık et var ne kılçık balık
zaman bu ne acele kırmızıda dur biraz
çok yaşayana bile aslında bir ömür az
yazılmamış şiirler söylenmemiş şarkılar
yaşanmamış aşklar var sımsıcacık karbeyaz
(nisan ‘01)
beni sokmayan yılan bin yaşasın
sözünü eden hergeleyi bulursam
çok fena sokacağım
zibidinin zoruna bak
senin gibilerin çoğaldığı dünyaya
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!