Fuat Eriçok Şiirleri - Şair Fuat Eriçok

insanın bönü

en belirgin hâli
sabit fikirli keçi yönü

çünkü

Sevgili nü
acaba bir gece
sarıp başına simsiyah ucube örtüsünü
rüyasına girsen diyorum
belki düzeltirsin
İzmir'in sanata hınçlı kültür ve turizm müdürünün

milletin ahlâk bekçisi
ve İzmir'in medar-ı iftiharı
kültür ve sanat müdürünü
düşündüm
öldüğünü
ve gömüldüğünü

yalnızlığından soyunmak
niçin yetmez
sevişmek için?

soyunmuş
üstünü
nü

atmış
anlamsız tesettürünü

galeride gördüm
adı nü
güzel ve fakat densiz bir incir yaprağı
kapamış önünü
yıllar önce ölmüş
kurtuldu gazabımdan

insan eklemelerinden
arınmış insandır
nü

garipseme
düşün doğduğun günü

nü
çekip almak
doğalı perdeleyen gizem örtüsünü

(temmuz '06)

aşiyan’da dolunay
yüzün gibi güzel ve aydınlık
ruhumu kucaklıyor sinesi
seni andım

başı omzumda esrik

ılık bir nisan sabahı
erken
denizle aşk içinde yürürken
yol bomboştu

araçsız