bir çalılık arsa vardı bir de erik ağacı
nasıl unuturum altında buluşurduk
gülerdik ışıl ışıl tatlı tatlı konuşurduk
sırrımıza ortaktı o ince erik ağacı
o çocuk ben deli mevsim hep bahardı
EVLAT VE TORUN SEVGİSİ
kavram bulamıyorum eşit yarışılacak
ne evlat sevgisine ne torun sevgisine
sanmam bulunsun biri gidip danışılacak
yanıtı kanıt olsun o derin bilgisine
düşman değilim korkma ben de insanım yavrum
şu alman bu yahudio italyan ben de rum
ağlama bu da geçer sil gözünü sil komşum
işte yunanistan’dan bak sana geliyorum
geçmişte bir zamanlar savaşmaya gelmiştim
akşam yine siyaha buladı camlarımı
gene gönlüm gezecek hatıralarda
gözlerim yollarda
düşüneceğim eski heyecanlarımı
çocukluk günleri gelecek derken
kuşkular kemiriyor, kurutuyor kanımı
garip,puslu bir hava sarmış dört bir yanımı
ne olmakta ülkemde, yok mu bunun tanımı?
nereye gidiyoruz, var mı bir söyleyecek?
yargı karmakarışık, kendisiyle kavgada
teknemiz batmadı yüzüyor lâkin
yelkeninde deli rüzgâr kalmadı
ne lodos ne poyraz sular hep sakin
fırtına öncesi günler dolmadı
fakat böyle gitmez elbet sonu var
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!