Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

ela gözlerinde;
bazen,
yeşil yapraklar gölgeleniyordu
ılık baharlar gibi...
bazen de,
sarı hüzünler dökülüyordu

el-alem...
bir uç arardı,
tutup çeksin diye...
ben de yuvarladım sözlerimi,
uç kalmasın diye...
el-alemin eline...

yol,
denize çıkar..
deniz engine...,
enginse dengine...
dengin asla yok bu alemde...

her yeşil,
nehre paraleldi..
her su gözlerine...,
sen yuvarlan çimenlerin yeşilinde,
gözlerin,
göğün paralelinde...!

rüzgar...
ayırım yapmaz,
her çiçeğin kokusunu
sürüp taşırdı...
yağmur da...
ayırım yapmaz,

gün doğar,
çiçeği boyardı...
çiçek açar,
gönüller doyardı...
gönül çağlar,
gözler hep ağlardı...!

sözlerim olsun isterdim,
gönlümde...
senin için sakladığım...
dilim dönmeyince,
gözlerimle anlattığım...

güneş,
suya düşmüştü
sularsa ateşe...
akşamlar yanıyordu
gözlerimin içinde..!

Onların...
Yani insan kıllığında
Can alıcıların
Sivas'taki yönleri
CANLARIMIZA doğruydu
CANLARIMIZ,

güneş...
kızıllığın doruğunda...
ufukların kucağında...
içimden,
gidesim gelirdi ona,
suyun üzerindeki