Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

içimde;
bir çiçek olsun,
ömrümce solmayacak...
nefesimde,
misler gibi kokacak...

en çok...
ne hoşuma giderdi
biliyor musun?
beni senle...
seni benle anmaları...
seni bana...

bir göz atımı
yanımdaydın sen...
bir küçük adımı
attığımda ben..,
hooop..!
seni sarardım

sen,
aklımın ucundaydın...
kayacaksın diye
çok korkardım ben,
hep senden..!

kök,
toprak içindi...
gövde güneş için...
kök,
karanlıktan ışığa....
gövde,

yırtmak...
resimleri;
orta yerinden
giden sevgiyle...

parçalamak

haydi...
diyelim ki,
müzik ruhun gıdasıydı...
soğuktan ve açlıktan titreyen bedenleri
nasıl doyuracaktı...!

öğretmen,
aldığı az da olsa
hep verendi...
verdiği,
öğrencinin..
ve memleketin geleceğiydi...

özüm
topraktır dersin...
hep güneşi istersin
köklerini unutup
hep yeşile dönersin...

rüzgar patlar,
ağaçlar yatardı...
deniz patlar,
dalgalar kalkardı...

rüzgar saçlarında,