Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

aşk..,
güneş'se...
ışığı sensin...
o ışık ki...
hep gözlerimde kalsın..

beden acıkır..,
hep yemek ister...!
gönül acıkır..,
yalnızca...
sevmek ister...!

aşk,
evrenin üstündeydi...
sense,
başımın üstünde...
dur durabildiğince...!

zaman,
evrenden de
öte idi...
zamanı,
bir saatin içine
sığdıran kimdi? ...

bulutlar benimdi..
rüzgarlar benimdi...
yağmurlar,
yüzüme vurduğunca...

gözler benimdi..

bir eylemdi...
BİG BANG...
yani büyük patlama...
öncesi şekilsizlik...
sonrası;
fizik...kimya...

bir mahcubiyetim vardı
sana karşı,
hep gözlerimde kalan...
sen gözlerini diktiğinde
bana karşı,
yaşlarıma saklanan..!

gönlüm...
sevdanla yüklüydü...
sana borçluydu...
boynum...
kıldan inceydi...
vurmanı bekliyordu...

nasıl bir aşk’tı bu?
ben,
sayfalar dolusu
romanlar yazarken…
sen,
birkaç satırlık

sudan tat aldığında,
yaşam senindir...
usulca yudumla,
diline sara sara...
suya tat veren,
yaşamın kendisidir...