Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

rüzgar..,
önce ses idin...
geldin,
kulağıma girdin..!

rüzgar..,

kokun,
soluğumdu...
yüzün solgun olsa da
sen soluğumda olmayınca
yaşamak bana haram olurdu...

Aşklar,
İçimde doğuyordu,
Anlamadığım haller ile
Dilimden dökülüyordu
Söyleyebildiğimce....

yel eserdi dağa bağa
yaprak oynar gül kokardı
selam gelirdi dağdan bağdan
bir sana bir bana ALLAH adına...

aşk eserdi gönle güneşe

masamız yuvarlaktı,
dünyamız gibi...
bacakları yoktu,
yere seriliydi...
örtüsü,
bir gazete eskisi

sonlu olmak istemezdim
sözlerinde
bir nokta gibi...
hep benle başlasın
isterdim
sözlerin

ay ışığı;
hep suya düşecek
değildi ya..
bu kez,
bir meşe ağacına
takılmış...

annem,
bir Arnavut
sözüne göre;
''anne evladın köpeğidir..''
derdi...
artık,

bahar gelir,
dağların karı yaşlanırdı..
zaman geçer,
kardelenler deler geçer
bahar gelir,
taşar giderdi dereler...

annem,
senin sesindi;
ilk duyduğum
ilk vurulduğum...
annem,
senin sesindi;