Fikret Turhan Şiirleri - Şair Fikret Turhan

karanlık,
şekillere dönüyordu
şekiller renklere...
bak işte
yine güneş doğuyordu
bulutları delercesine

istesem...
su verir misin?
bana...
perçemli güzelim...
neyle vereyim?
diye sorma

öyle bir gülümüz
olsun ki
renginde kanım
kokusunda canın olsun
isterim...

yaşların hepsini
dökesim geldi gözlerimden
başka gözler
ağlamasın diye...
yalanların hepsini
silesim geldi sözcüklerden

yel eserdi dağa bağa
yaprak oynar gül kokardı
selam gelirdi dağdan bağdan
bir sana bir bana ALLAH adına...

aşk eserdi gönle güneşe

masamız yuvarlaktı,
dünyamız gibi...
bacakları yoktu,
yere seriliydi...
örtüsü,
bir gazete eskisi

Taksim..,
Gençleriyle güzeldi...
Taksim..,
Gençlerin,
Kırmızı karanfilleriyle daha da güzeldi...
Taksim..,

İndim,
Deniz kenarına...
Adını seslendim
Rüzgarlarına...
Düştüm,
O alaycı

yaramı,
zamana bıraktım
kabuk bağladı...

tam...
kabuk düşecekken

bulut...
göğündü;
dağları sarsa da...
ovalara inse de...
rüzgarını bekler,
sürüklenir giderdi...