Fevzi Şahingöz Şiirleri - Şair Fevzi Şah ...

Sevdiğimsin tek eşimsin, gül yüzün hiç solmasın
Nevbahardan dem alırken, kalbe hicrân dolmasın
Gel ki ömrüm neş’e bulsun ,asla hazân olmasın
Nevbahardan dem alırken, kalbe hicrân dolmasın

fâilâtün fâilâtün fâilâtün fâilün

Sihirli bakışlara, bir anda mest oldu gönül,
Geçse de uzun yıllar, geçmiyor hiç yardan gönül,
Teselli kâr etmiyor, vazgeç bu ısrardan gönül,
Geçse de uzun yıllar, geçmiyor hiç yardan gönül

Kalbimi yaraladı, acıları kaldı bana,

Son cemre düşen kalpte, yeşil tatlı bahâr var
Binlerce açan gülle, gönüllerde nehâr var
Her canlı muhabbette, lisanıyla olur yâr
Binlerce açan gülle, gönüllerde nehâr var

Mef’ûlü mefâîlü mefâîlü feûlün

Karanlık gecelerde, parlayan mah-ı enver,
Yıldızlara yön veren, O’dur ulu mukadder.
Zerreden kürreye dek, her ne varsa O’nu der,
Hakk’ın büyük ismini, zikreder bütün yerler.

Toprağa can bahşeden, yağmuru indiren O,

Söyle bana bir türkü, efkarımı dağıtsın,
Gam kederi gönlümden, bir bir söküp de atsın,
Güneş doğsun ufkuma, kara bulutlar batsın,
Gam kederi gönlümden, bir bir söküp de atsın,

Söyle bana bir türkü, efkârımız dağılsın,
Gam kederi gönlümden, bir bir söküp de atsın,
Güneş doğsun ufkuma, kara bulutlar batsın,
Gam kederi gönlümden, bir bir söküp de atsın.
,
Dert dediğin misafir, gelir geçer her zaman,

Söyle bana bir türkü, efkârımız dağılsın,
Gam kederi gönlümden, bir bir söküp de atsın,
Güneş doğsun ufkuma, kara bulutlar batsın,
Gam kederi gönlümden, bir bir söküp de atsın.
,
Dert dediğin misafir, gelir geçer her zaman,

Söyle sızlayan kalbim, sen kimin meftunusun,
Bir vefasız zalimin, aşkının mecnunusun,
Beyhude beklediğin, umudun mahzunusun,
Bir vefasız zalimin, aşkının mecnunusun.

Kimseler gelmez artık, yazıktır feryadına,

Sözler boşa dağılır, sesini duyan olmaz,
Gözlerinde bir bulut, gözyaşın silen olmaz,
Gönül yorgun düşer de, halini soran olmaz,
Bir toplumun içinde, yapyalnız kalırsın.

Yüzlerinde maskeler, sahte gülüşler döner,

Sözlerim hep yarım kaldı, tebessüm yok dudaklarda
Zaman durmuş sanki hala, ayrılığın anlarında
Gönül suskun sesi yoktur, eskiyen hatıralarda
Zaman durmuş sanki hala, o vedanın anlarında

Gözlerinde eski ışık, şimdi sönük bir iz gibi