Fevzi Şahingöz Şiirleri - Şair Fevzi Şah ...

Kalp durur, zihin unutur, seni ruhuma yazdım,
Sonsuza dek yaşayan ruh, ne durur ne unutur,
Ben seninle ilelebet, yaşamaktır muradım,
Söyle canım söyle bana, buna hakkım yok mudur?

Hayal ile geçti yıllar, eriyen mum gibiyim,

Kanatırsın kalbimi, buna hep aşinayım.
Bilmem ki bu derdimi, kime nasıl sorayım,
Faydası yok küllenen, deşme artık yaramı,
Bilmem ki bu derdimi, kime nasıl sorayım,

Aşkın mevsimi olmaz, bunu nasıl anlatsam,

Kanatırsın kalbimi hep, buna ben aşinayım,
Bilemem ben kime derdim, dökeyim yalvarayım,
Faide yok deşme artık, küllenen dertlerimi,
Bilemem ben kime derdim, dökeyim yalvarayım.

Kanattın kalbimi gittin,
Kime diyem ben derdimi,
Sensizliğe dayanamam,
Kime diyem ben derdimi,

Yaralı kalbim yaralı,

Kapattım gönlümün, kapılarını,
Bilmem ki oraya, nasıl girersin.
Ömrümü yoluna, hep heder ettim.
Bir de sen bana, vefâsız dersin.

Şimdi yine yandı, gönül ateşi,

Kapıldı mahzun gönlüm, yalan sözlere kandı,
Virân olan şu gönlüm, elâ gözlere yandı,
Bu sevdâdan geriye, bitmeyecek acı kaldı,
Virân olan şu gönlüm, elâ gözlere yandı.

Kapıldı mahzun kalbim, yalan sözlere kandı
Viran olan şu gönlüm, ela gözlere yandı
Bu sevdadan geriye, bitmeyen acı kaldı
Viran olan şu gönlüm, ela gözlere yandı

Hasretin rüzgârıyla, savrulup uçtu külüm,

Karanlık çökünce, korkular sarar,
Yaradan’a sığın, olma bikarar,
Umutsuz yürekte, her gün bir zarar,
Yaratan’a sığın, olma bikarar.

Gelecek kaygısı, tüketir canı,

Karanlıkta fener sensin, çıkmaz yolda rehbersin,
Yüce Rabbim neyi görsem, her şeyde hep sen varsın,
Şu garip gönlümü her an, tecelliyle beslersin,
Yüce Rabbim neyi görsem, her şeyde hep sen varsın.

Çiçekteki zarif renkler, gökteki nur senindir,

Yüzüne bakmaya, yetmezdi gücüm,
Sensizlik içimde, bitmeyen sızım,
Hala dudağımda, o son bir sözün,
Adını dilimden, ah sökebilsem.

Yolların sonu hep, sana çıkmasa,