Makam Elindeyken Şiiri - Fevzi Şahingöz

Makam elindeyken, yukarı baktın,
Gönül kırmaktan hiç, çekinmedin sen
Çevren etrafında, pervane sandın,
Kibir zırhını hiç, sökemedin sen.

Yüzüne bakan yok, çalan yok kapın,
Ne dostun kaldı bak, ne de yandaşın.
Dünya bir pencere, yıkıldı yapın,
Sessizce gömüldü, mağrur o başın.

Devran böyle döner, kul etmez hesap,
Gözündeki perde, çekildi birden.
Kalmadı ne yetki, ne eski nisap,
Ah etsen de fayda, gelmez geriden.

Söz kanundu hani, her işin emir,
Herkes hep önünde, eğilip durdu.
Güvendiğin tahtlar, hep oldu demir,
Kibir senin artık, bir sonun oldu.

Şimdi yalnızlıkla, baş başa kaldın,
Giden günler geri, gelmez bir daha.
Yalan ikballere, aldanıp kandın,
Makamın da bitti, gelmez bir daha.

Buyruklar yağdırdın, gür sesin ile,
Selam esirgedin, en yakın dosttan.
Düştün o yüksekten, bu tavrın ile,
Eser kalmadı o, şanlı libastan

Kapandı o devir, bitti o çağın,
Boşa sitem edip, bakma maziye.
Harabeye döndü, sağlam o dağın,
Geçti Bor pazarı, sür git Niğde’ye!