Fevzi Şahingöz Şiirleri - Şair Fevzi Şah ...

Nasıl geçti bir ömür, bir rüya bir düş gibi,
Hiç farkında olmadık, uçup giden kuş gibi,
Aklar düşmüş saçlara, sanki mevsim kış gibi,
Hiç farkında olmadık, uçup giden kuş gibi.

Sisli hayale döndü, içimde hatıralar,

Nasıl geçti bir ömür, bir rüya bir düş gibi,
Hiç farkında olmadık, uçup giden kuş gibi,
Aklar düşmüş saçlara, sanki mevsim kış gibi,
Hiç farkında olmadık, uçup giden kuş gibi.

Sisli hayale döndü, içimde hatıralar,

Ne altın parıltısı, ne yakutun alı var
Dünya malı dediğin, sadece bir halı var
Gidince bu âlemden, elde kalan tek miras
Sadece bir gönülde, sevginin bir dalı var

Kilit vurulmaz aşka, gönül bir ulu hakan

Ne bahçeler ne bağlar, ne de bülbül sesi var
Ne canan kaldı artık, ne gönlün neşesi var
Çekilmez bu hayatın, daha kötü nesi var
Ne canan kaldı artık, ne gönlün neşesi var

Gönül kırık her akşam, ne umutla süslenir

Ne bir derman aranır, ne bu hicran son bulur,
Çektiğim tüm cefalar, hep aynı o yardandır,
Gönül bir ah çeker ki, her akşam hüzün olur,
Çektiğim tüm cefalar, hep aynı o yardandır,

Ezelden yazılan o, silinmez kara yazı,

Yüzüne bakmaya, yetmezdi gücüm,
Sensizlik içimde, bitmeyen sızım,
Hala dudağımda, o son bir sözün,
Adını dilimden, ah sökebilsem.

Yolların sonu hep, sana çıkmasa,

Yüzünü görmeyeli, bahar bana kış oldu,
Şu koskoca dünyanın, zevki bana boş oldu,
Hasretinden gözlere, her gün biraz yaş doldu,
Gurbet de kimsesizim, buna sebep yar oldu.

Yol bitti ömür bitti, dinmedi hiç gözyaşım,

Zaman akıp gidiyor, yılları sayamadım.
Birkaç günlük anıyı, ben asla unutmadım,
Gözlerim hep yollarda, her dem onu bekledim,
Birkaç günlük anıyı, bir ömre bedel saydım.

Ne saraylar ne hanlar, ne bu yalan saltanat,

Zihin yorgun, beniz solgun, tükendi şevki gönlümün,
Hazan ile geçti yıllar, son mevsimidir ömrümün,
Hayal oldu tüm anılar, yaşanmamış zaman gibi,
Hazan ile geçti yıllar, son mevsimidir ömrümün,

Misafiriz bu dünyada, doğduğumuz günden beri,

Zorla gel gözyaşı dök, şu kabrimin başında
Burada yatan kişi, daha çok genç yaşında
Yanında getirdiğin, bırak o solan gülü
Yeter kabrinde gülsün, bahtı gülmeyen ölü

Adımı fısıldayıp, eğil toprak üstüne