Fevzi Şahingöz Şiirleri - Şair Fevzi Şah ...

Madem sonu hasretti, neden beni bağladın?
Veda edip giderken, bana mendil sallama
Ayrılırken yüzüme, bakıp bakıp ağladın?
Veda edip giderken, bana mendil sallama

Dönüşü yok bu yolun, vuslat artık çok uzak

Mayasında bir sevgi, bulunmayan kimseye,
Fazla değer verdikçe, şımarır kibirlenir,
Haddini aşar durur, asla sınır tanımaz,
Fazla değer verdikçe, şımarır kibirlenir.

Karşılık almıyorsan, verdiğin değer kadar,

Mazideki o yerler, artık bomboş ve sessiz,
Sisli bir hayal oldu, içimde hatıralar,
Zaman akıp gidiyor, bizler kaldık çaresiz,
Sisli bir hayal oldu, içimde hatıralar.

Eski bir şarkı çalar, plakta ince ince,

Mazideki sevgilim
Gözlerimde dirildi
Zaman durdu o anda
Sanki dünya silindi

Bir kelime etmeden

Mecnundan daha fazla. aşka istidadım var
Ben sana müptelayım, o bir mecnun adı var
Kalp gönülden sevince, o kalp bir başka atar
Ben sana müptelayım, o bir mecnun adı var

Çölün kumunda değil, kalbinde derindir izim,

Mecnundan daha fazla, aşka istidadım var,
Ben sana müptelayım, mecnun olsa ne yazar,
Gönül kalpten sevince, o kalp bir başka atar,
Ben sana müptelayım, mecnun olsa ne yazar

Başında hep duman olan
Cümle derde derman olan
Sevda gibi ferman olan
Kazdağları, Kazdağları
Hatırlatır tüm çağları

Kederli olma gönül, bu dünya böyle kalmaz,
Yeter ki sağlık olsun, sana yar mı bulunmaz,
Cevrini hep çekersin, neden kadrin bilinmez,
Yeter ki sağlık olsun, sana yar mı bulunmaz,

O vefasız zalime, bu kadar değer verme,

Kime gönül verdim ise,
Ondan bana yar olmadı.
Şu zavallı garip gönlüm,
Yaşamaktan zevk almadı.

Onulmaz bir derde düştüm,

Kimsesizim yorgunum, dertli geçti yıllarım
Ne gülebildi yüzüm, ne dindi sancılarım
Kalbimde ki sızıyı, adınla hep anarım
Ne gülebildi yüzüm, ne dindi sancılarım

Gülmedin hiç yüzüme, gamla geçti günlerim