Fevzi Şahingöz Şiirleri - Şair Fevzi Şah ...

Gözüm yolda kaldı, yoruldu gönlüm,
İnan ki yokluğun, geçmek bilmiyor,
Hasretin bağrımı, yakıyor gülüm,
İnan ki yokluğun, geçmek bilmiyor.

Gündüzüm karanlık, gecem hep ayaz,

Gözünden akan yaşlar, bana sevginden midir?
Kırılan kalbim için, bu bir teselli midir?
Canan kırar incitir, sonra gözyaşı döker
Kırılan kalbim için, bu bir teselli midir?

Her gülüşün bir veda, bakma öyle yüzüme

Gülüşün sanki bir bahar,
İçime bin umut doğar,
Yüreğimde sevdan yanar,
Seni ilk gördüğüm zaman.

Sözlerin baldan da tatlı,

Gönlümde bir fırtına, dinmez artık sesleri,
Gün bitti şevk kalmadı, şafak sökse ne yazar
Söndü ümit lambası, artık son nefesleri.
Gün bitti şevk kalmadı, şafak sökse ne yazar

Dönüp baksam geriye, her köşe bir hatıra,

Güneş bile küsmüş bak, doğmuyor pencereme,
Kalmadı hiçbir vefa, mevsim artık sonbahar
Ne bir selam gönderen, ne odama gelen var
Kalmadı hiçbir vefa, mevsim artık sonbahar

Dökülen yapraklarla, savruldu umutlarım,

Güneş çekilirken, ufuk hattından,
Bir masal süzüldü, sevda katından,
Yıllar geçse bile, aşkın tadından,
Söyle bu vakte dek, neredeydiniz?

Bir ümit yeşerdi, kuru dallarda,

Güneş doğar ufuktan, nura boyanır her yan,
Uyanır seher vakti, canlanır bütün cihan,
Lale, sümbül ve nergis; hepsi birer tercüman,
Sessizce boyun büküp, Rabbine niyaz eder.

Türlü türlü çiçekler, hep Allah’ı zikreder,

Güzel günler tez geçer, acı günler çok zordur
Bir hayatın içinde, bütün mevsimler vardır
Yaşamın gerçeği bu, böyle takdir edilmiş
Bir hayatın içinde, bütün mevsimler vardır

Yaşam da bir süreçtir, güzel şeyler bahşeder

Güzel yüzlüm seni, nerede görsem,
Hasretin elemin, bağrımı dağlar,
Bir an düşünüp de, hayaller kursam,
İçimdeki özlem, sel gibi çağlar.

Sarı saçlarının, şavkına kandım,

Hak yoluna düşen sensin,
Garip garip gezen sensin,
Hakka gönül veren sensin,
Karamanlı Yunus Emre,

Konuşmuşsun çiçeklere,