Fevzi Şahingöz Şiirleri - Şair Fevzi Şah ...

Seni seven bu kalbin,
Feryadını duy artık.
O kadar zalim olma,
Bekletmeden gel artık.

Dünyanın her yerinde,

Sen o kadar güzelsin ki,
Sana bakan meftun olur.
Gülüşün cezp eder beni,
Aklımı başımdan alır.

Bu yerlerde efsanesin,

Sensiz geçen günlerde, mahzun kalbim hep ağlar,
Bir lahza görsem bile, gönlüm su gibi çağlar,
Bakışın yeter bana, nazar değmesin sana,
Bir lahza görsem bile, gönlüm su gibi çağlar.

Sensiz geçen günlerim, hep karanlık siyahtır
Neden bilmem kısmetim, hep gözyaşı ve ahtır
Güldür beni ne olur, yeter artık günahtır
Neden bilmem kısmetim, hep gözyaşı ve ahtır

Hasretinle savruldum, gönlüm virane şimdi

Sensiz geçen her gece, sanki içime batar
Zaman bile duruyor, gönlüm acıyla yatar
Ne bahar ne de seher, kalbime huzur katar
Zaman bile duruyor, gönlüm acıyla yatar

Bir iz kaldı gönlümde, geçmeyen eski zaman

Seninle özlediğim, birçok emelim vardı,
Bu hasretlik yangını, bütün rûhumu sardı,
Su gibi aktı yıllar, her arzum yarım kaldı,
Unutmuşum gülmeyi, senden ayrı kalınca,

Kapıldı mâhzun gönlüm, elâ gözlere kandı,

Servi boylum gelse de, tutsa benim elimden,
Çırpınarak canlanır, hemen kalbim yerinden
Sevgilim dese bana, o nâzende dilinden,
Çırpınarak canlanır, hemen kalbim yerinden

Hislerime ne sayfa, ne de sözlerim yeter,

Sessizce boyun eğip, her denene kanarsın,
Kendi kuytu dünyanda, bir teselli ararsın,
Günü birlik yaşayıp, her ateşe yanarsın,
Koyun olmanın yolu, sonunda kesilmektir.

Gözlerin kapalıdır, görmezsin gerçeğini,

Yalnız namaz kılmakla, kulun ruhu arınmaz
Sevgi varsa gönülde, kötülükler barınmaz
Kin ve nefret taşıyan, yürekler iflah olmaz
Sevgi varsa gönülde, kötülükler barınmaz

Gönül yıkmak günahtır, Kabe’yi yıkmak gibi,

Sevgi varsa gönülde, kötülük hiç barınmaz,
Sade abdest namazla, kulun ruhu arınmaz,
Haram yiyen vücudun, cennette yeri olmaz,
Sevgisiz bir imanın, hiç değeri olur mu?

Kadın erkek fark etmez, insanlığın dilinde,