Fevzi Şahingöz Şiirleri - Şair Fevzi Şah ...

Hayat ödünç bir sermeye,
Bir gün gelir biter vade,
Hesap günü bekler seni,
Kalma sakın sen gaflette.

Her nefes bir emanettir,

Heder ettim ben ömrümü, cevrini hep yaşamakla,
Sana hasret gidiyorum, aşkımı kalbinde sakla,
Ümitlerim hep tükendi, çaresi gelmiyor akla,
Sana hasret gidiyorum, aşkımı kalbinde sakla,

Geçti anlık rüya gibi, vuslatı bağrımı yaktı,

Hep ağladım sinemdeki, senden kalan bu yarayla,
Göstermedin bana bir gün, ne muhabbet ne bir sevgi,
Neden bilmem hiç dinmiyor, gözyaşım biçare gönlüm,
Göstermedin bana bir gün, ne muhabbet ne bir sevgi.

Görmez oldum sevdiceğim, düştün yine sen yadıma,

Hep tepeden bakardı, erişilmez biriydi,
Yıllar sonra gördüm ki, o güzellik kalmamış,
Simsiyahtı gözleri, bakışları büyülü,
Yıllar sonra gördüm ki, o güzellik kalmamış.

Bir asalet vardı ki, sözünde sohbetinde,

Hep yolunu gözlerim, ümitlerim bitmedi,
Çekip gittin el gibi, hiç haberin gelmedi,
Sensiz geçen yıllarda, yüzüm asla gülmedi,
Çekip gittin el gibi, hiç haberin gelmedi.

Giderken çok ağladım, gözümden silmedin yaş,

Her akşam gözlerimden, damla damla yaş akar
Geçip giden zamana, hesap sorsam ne çıkar
Doktorlar da çaresiz, derman yoktur bu derde
Geçip giden yıllara, hesap sorsam ne çıkar

Aynalar yabancıdır, bakmıyor yüzüme hiç

İlkbahar mevsiminde, güller açar her yerde,
Mutluluğa yönelen, neşe kaynar gönlümde,
Uçuşan kelebeğin, dalındaki çiçeğin,
Yaratılan her şeyin, sevgi vardır özünde.

Sonsuz olan evrende, bir gaye var elbette,

İnsanda vefâ varsa, o hep tâze bahardır
Her ânı huzûr demli, gülen yüzlü nehârdır
Sevmekte sevilmekte, gönül köprüsü vardır
Her ânı huzur demli, gülen yüzlü nehârdır

Mef’ûlü mefâîlü mefâîlü feûlün

Işıl ışıl şehir gibi
Çağlayan bir nehir gibi
Huzûr veren bahir gibi
Benim güzel memleketim

Gonca güller bağlarında

Jandarma halkın dostu, asayişin başıdır,
Hırsızın ve hainin, korkulu rüyasıdır,
Doğal afette olunca, hep yardıma koşarlar,
Kanunsuz olayların, her an karşısındadır.

Kar demez tipi demez, dağ demez tepe demez,