Fevzi Şahingöz Şiirleri - Şair Fevzi Şah ...

Gönül seni anarken, sanki durdu zamanım
Böyle sessiz sedasız, sensiz geçti yıllarım
Işığımı kaybettim, zindan oldu her anım
Böyle sessiz sedasız, sensiz geçti yıllarım

Gözümden akan yaşlar, dinmedi hiçbir gece

Gönül tahtım boş kaldı, saraylar oldu viran,
Gözümde yaş dinmiyor, geçip gidiyor devran,
Yüreğimde bir sızı, feryat figandır her an,
Bilmem kaç yıl sürecek, sensiz geçen yıllarım.

Uzaklara bakarım, yollar uzar tükenmez,

Gönül tahtına sorsam, sultanı o seçmiştir,
Sevda denen şerbeti, o elinden içmiştir,
Yıllar geçip gitse de, sanma aşkı bitmiştir,
Kadının gözünde hep, kocası padişahtır.

Dışarıda fırtına, varsın kopsun kıyamet,

Gönül tahtından gelen, ulu bir ses dinlenir,
Hakikat aynasına, bakan can şereflenir,
Karanlık gölgelerden, sıyrılan temizlenir,
İnsan gözüyle bakar, ama ruhuyla görür.

Surete aldananlar, yolda kalır her zaman,

Gönül umut beslerken, kırıldı tüm dalları,
Ne bir dost var ne bir ses, her tarafta bir sükût,
Aşılmaz bir dağ oldu, sılanın tüm yolları,
Ne bir dost var ne bir ses, her tarafta bir sükût.

Zaman akıp gidiyor, ömür biter gün solar,

Gönül verme her gülene, devir eski devir değil,
Sırrını açma bilene, dostluk artık nehir değil,
Yalan dünya sahnesinde, kimse sana siper değil,
Hiç kimseden fayda gelmez, dost ararsan cebine bak.

Güler yüzle yaklaşanlar, menfaat bitti mi kaçar,

Gönül yıkma boş yere, dünya fani bir hancı,
Akan sele direnme, uçuruma düşersin.
Zaman her şeyi siler, kalmaz ne dert ne sancı,
Akan sele direnme, uçuruma düşersin.

Gurur bir zırh değildir, korumaz hiç insanı,

Gönül yorgun düşse de, her gün seni özlüyor,
Gözlerimin önünden, hayalin hiç gitmiyor,
Hasretinle kavrulan, ruhum seni istiyor,
Ne zaman ismin duysam, kalbim hemen sızlıyor.

Eski bir hatırayla, dolar taşar gözlerim,

Gördüğüm günden beri, tutsak ettin kendine,
Anlamadım bir türlü, nasıl kandım fendine,
Feryad eden kalbimin, sebep oldun derdine,
Nasıl geçti yıllarım,katlandım ben cevrine,

Işık huzmesi gibi, süzülüp kalbe aktın,

Gözler dalıp giderken, hatırlar mısın beni
Ben yokken bu yollardan, sen yine geçeceksin
Rüzgârla gelen seda, çağrıştırır sesimi
Ben yokken bu yollardan, sen yine geçeceksin

Kaldırım taşlarında, izim kalırsa yine