Fevzi Şahingöz Şiirleri - Şair Fevzi Şah ...

Kalbim sanki durur gibi,
Bir mucize görür gibi,
Seni sevmek bir nefesmiş,
Can bedene yürür gibi.

Sözlerin bir şarkı olur,

Kalp çalışır, vücut işler, vakti var,
Her canlının misyonu var şekli var.
İlahî bir musikîdir bu âlem,
Bunun da bir bestesi var, zikri var.

Çiçek açan her bir gülde gizem var,

Kalp durur, zihin unutur, seni ruhuma yazdım,
Sonsuza dek yaşayan ruh, ne durur ne unutur,
Ben seninle ilelebet, yaşamaktır muradım,
Söyle canım söyle bana, buna hakkım yok mudur?

Hayal ile geçti yıllar, eriyen mum gibiyim,

Kanatırsın kalbimi, buna hep aşinayım.
Bilmem ki bu derdimi, kime nasıl sorayım,
Faydası yok küllenen, deşme artık yaramı,
Bilmem ki bu derdimi, kime nasıl sorayım,

Aşkın mevsimi olmaz, bunu nasıl anlatsam,

Kanatırsın kalbimi hep, buna ben aşinayım,
Bilemem ben kime derdim, dökeyim yalvarayım,
Faide yok deşme artık, küllenen dertlerimi,
Bilemem ben kime derdim, dökeyim yalvarayım.

Kanattın kalbimi gittin,
Kime diyem ben derdimi,
Sensizliğe dayanamam,
Kime diyem ben derdimi,

Yaralı kalbim yaralı,

Kapattım gönlümün, kapılarını,
Bilmem ki oraya, nasıl girersin.
Ömrümü yoluna, hep heder ettim.
Bir de sen bana, vefâsız dersin.

Şimdi yine yandı, gönül ateşi,

Kapıldı mahzun gönlüm, yalan sözlere kandı,
Virân olan şu gönlüm, elâ gözlere yandı,
Bu sevdâdan geriye, bitmeyecek acı kaldı,
Virân olan şu gönlüm, elâ gözlere yandı.

Kapıldı mahzun kalbim, yalan sözlere kandı
Viran olan şu gönlüm, ela gözlere yandı
Bu sevdadan geriye, bitmeyen acı kaldı
Viran olan şu gönlüm, ela gözlere yandı

Hasretin rüzgârıyla, savrulup uçtu külüm,

Karanlık çökünce, korkular sarar,
Yaradan’a sığın, olma bikarar,
Umutsuz yürekte, her gün bir zarar,
Yaratan’a sığın, olma bikarar.

Gelecek kaygısı, tüketir canı,