Elemle Bırakıp Şiiri - Fevzi Şahingöz

Elemle bırakıp, gittin burada,
Her şeyi kaybettim, bende ne kaldı,
Yüreğim çaresiz, aklım hep darda,
Her şeyi kaybettim, artık ne kaldı.

Gözlerimde tüten, son bir anıydın,
Onları alıp da, gittin nihayet,
Sen benim ömrümde, en son saraydın,
Şimdi yıkıntılar, bana emanet.

Ne bir korkum kaldı, ne bir telâşım,
Yıkılan bir dağın, sessiziyim ben,
Bundan sonra yalnız, dökülür yaşım,
Karanlık yollarda, kimsesizim ben.

Ne bir ses beklerim, ne bir haberi,
Sevdanın ateşi, yaktı hep beni,
Senden sonra geçen, zaman da biri,
Beni bu dünyada, yok sayıp gitti.

Gündüzüm geceye, karıştı birden,
Ne bir ümit kaldı, ne de nefesten,
Bütün hayalleri, sildi derinden,
Mevsimler değişti, kış oldu birden.