Dünkü boyun eğiş yarını hazırlıyordu
Yeniden dirilmesi gereken sararmış yapraklar,
İnsan ruhunu basan sevgi seline muhtaçtı
Yıllar yılıdır aramızdaki bağa
Düğümler atıyorlar
Bencil bir memnuniyet duygusu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta