Fani Âlem Şiiri - Sibel Orhan

Bâde dolsun, zaman geçip yitmeden,
Sorular tükenmez vuslata ermeden.
Akıl çözeyim der dünya sırrını,
Bir nefeslik ömrü hiç etmeden.

Toprağın altında kaç can yatar,
Kimi gurur satar, kimi gam tutar.
Gaflette olan dünyayı mülkü sanar.
Sırra erer ruhlar can verende nihayet,

Gönül, boş yere kederle dolma,
Gelen geçer gider, kalıcı olma.
Dün bitti, yarından haber veren yok;
Dem bu demdir derler, geç kalma.

Devran dönüp dursun kendi seyriyle,
Ne kalır insandan gün eksilince?
Bir tatlı söz, bir yudum hoş sohbet;
Masal olur hepsi ömür bitince.

Mizan ararsın şu fani alemde,
Yazılan bozulmaz kaderi kalemde.
Kendi dertlerine tabip olamayan,
Çare mi bulurmuş başkasına hem de?