Erva Özbaba Şiirleri

25

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Sessizliğinin çığlığını duyurmaya çalışan bir fani.

Erva Özbaba

Kör kurşunlara maruz kaldım,
Film oldu, aktı gözlerimden hayatım.
Ömrümce kah güldüm kah ağladım.
Acılara dayandım ve yoruldum.

Sanrılar ve sancılarla boğuştum.

Devamını Oku
Erva Özbaba

Değer miydi eziyetli yollara?
Acılar çekerek bir hiç uğruna,
Gelip gittiğin ne kadar umrumda?
Çok geçmeden git, sen kendi yoluna.

İnsan zamanla alışır gerçeğe

Devamını Oku
Erva Özbaba

Dalgalar vurur gönlümdeki çöllere,
Seni gördüğüm vakit.
Sema yarılır aydınlatır beni,
Bir bilsen içimdeki sevgiyi
Kelimeler kifayetsiz kalır,

Devamını Oku
Erva Özbaba

Rüyalar kovalanır, günler biter,
Yollar tükenir, dumanlar tüter.
Zaman bu durmaz, geçer.
Beklenen gelir elbet.

Arsızdır gönül, bir ömür sever,

Devamını Oku
Erva Özbaba

Çürüyen hayallerimin ardından gelir,
Hasret, matem ve keder.
Çektiğim cefayı virane gönlüm dinler,
Ömrüm, bir gülüşünde biter.
Benim ıssız yüreğim bir vaha bekler.

Devamını Oku
Erva Özbaba

Sevi'ye düşünce yürekler,
Divaneye döner insanlar.
Kalabalığın içinde yalnız kalırlar,
Sokak aralarında dumana vururlar.


Devamını Oku
Erva Özbaba

Unutmayan aklımın
Ölüm pençesidir bu
Ne ileri ne geri
Çıkmazların çıkmazı

Düşler ülkesindeki

Devamını Oku
Erva Özbaba

Yıkılmıştı bütün şehirler.
Manası kalmadı sokakların.
Ses tının bile beni toparlar,
Ama ağlıyor yüreğim, feryat figan.


Devamını Oku