Erva Özbaba Şiirleri

44

ŞİİR


8

TAKİPÇİ

Sessizliğinin çığlığını duyurmaya çalışan bir fani.

Erva Özbaba

Vakit yakındır, yola çıkacak
Engin denizlere doğru bu yelkenli gemi.
Yıllar yılları kovaladı ararken ben
Senin ışık saçan o gözlerini

Rüyalarımda yaşayan deniz kızını

Devamını Oku
Erva Özbaba

Birkaç yitik sözle başlar, biten bütün umutlar
Dudaklarda hep aynı sesler.
Gözlerde de sancılı bir hüzün
Arayışlarınsa ucu bucağı yok.

Tüm saatler seni gösterirken odam kararıyor,

Devamını Oku
Erva Özbaba

Nefret dolu satırları
Yazarken buluyorum kendimi
Ölüm-kalım uçurumunda bir yer burası
Ensemde hissettiğim soğuk nefes
Önümde umarsızca tokuşturulan kadehler.
Farklı kefelerde yaşanan hayat yığınları

Devamını Oku
Erva Özbaba

Tarihler en uzun geceyi gösteriyor;
Bitmeyen ve tükenmeyen her hecede.
Anımsıyorum hızla yol alan halimi;
Gecelerin ıslak ve çamurlu sokaklarında.

Mağlubiyetlerimize bir yenisi ekleniyor,

Devamını Oku
Erva Özbaba

Hayallerim çürümüş bir bank,
Yüreğimde kanayıp duran yara.
Yalpalayıp düştüğüm her anda
Beliriyor karşımda ruhani bedenin.

Sanrılarım kabarıyor, bulutlara çıkıyorum

Devamını Oku
Erva Özbaba

Bir sahafta bulmayı dilemiştim aşkı
Oysa gelmiş aniden sonbahar gibi,
Tütsülenmiş yığınlarca kitap
Buram buram işlenmişti gönlüme.

Yüreğimi kasıp kavuran rüzgarlarla

Devamını Oku
Erva Özbaba

Galaksimde filizlenir attığın tohumlar
Oksijen gerekmeden; dal dal, budak budak.
Ama firavun hala uykuda, ehramından çıkmamış

-Dile gelir konuşur, mumyalanmış o bile.

Devamını Oku
Erva Özbaba

Bir güneş gibi çıkıp gelmiştin buğulu penceremden
Bülbüller şakıya durdu bahçem duvarında.
Asrı kasıp kavurdu bu ses cümbüşü
Kimilerine doğuş kimilerine bir ölüm vakti.

Satırlarımda kopan fırtınalarla savruldum

Devamını Oku