Mümkün değil yeniden bir araya gelmemiz
O şansı ikimizde yıllar önce kaybettik…
Sanma ki ben unuttum kâlpten silinmez o iz
Bilmiyorum sevdiğim nerede hata ettik?
Hâlâ hatırlasam da o günleri dün gibi
Kim demiş ki mutluluk sadece hayal diye?
Yürekler zaten hasret, doymamış ki sevgiye
Geçip giden ömürde giden gelmez geriye,
Mutlu olmak var iken, gözyaşı dökmek niye?
Gönülden sevmek varken, darılıp küsmek niye?
Gönlümü için için yakar hicran ateşi,
Seneler gelip geçti, neden hâlâ sönmüyor?
Baht-ı mı aydınlatan, söndü aşkın güneşi,
Mutluluk artık hayâl, giden geri dönmüyor
Sanki bir rüya gördüm, uyandım, bitiverdi,
Mutlu olmak bizden uzakta değil
Erişmek istersek bir adım önde…
Hasret kalsın artık çok gerimizde,
Hadi; ben de seni seviyorum de…
Ben bu ayrılığa pişmanım çoktan,
Soldurma sevgilim âşk çiçeğini,
Bırak filiz versin kalplerimizde.
Düşünme ayrılık denilen şeyi,
Mutlu olmak varken, dargınlık niye?
Geçmesin ömrümüz elem kederle
Bu kadar küskünlük yetişir artık;
Yıllardır çektirip, üzdüğün yeter.
Boş yere geçecek zamana yazık,
Mutlu olmak varken, neden bu keder?
Beni yaşatan şey, senin sevgindir;
Mutluyum ben şimdi, kendi dünyamda;
Masamda dem oldu eski anılar.
Maziyi düşünüp hatırlasam da,
Geriye dönüş yok, orda kaldılar.
Yaşanmadı diye bil o günleri
Geçip, giden gün ile takvimden düşer yaprak;
Kollarını açıp ta beklerken kara toprak,
Kıymetini bilesin yaşanılan her anın,
Tekrarı mümkün değil kaybedilen zamanın.
Paylaşılmayan ne ki şu üç günlük ömürde?
Kimler gelip de geçti, hepsi yatar kabirde…
Nasılda kendine bağladın beni…
Âşk’la sarhoş ettin, ayılamadım
O gül gibi kokan beyaz tenini
İnan koklamaya hiç doyamadım
Öperken gonca gül dudaklarından
Nazar değer diye güzelliğine,
Seni sakınırken gözümden bile.
Gelin olup gittin başka birine.
Nasıl dayanırım bu hasretine...
Âşk’ın odu ile sinem yakarsın.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!