Dök pınarlarından karanlığın incilerini
Esrik günün ardından vakit akşamdır.
Sarıl yalnızlığına ve ısıt titreyen içini
Biten yazdan sonra mevsim hazandır.
Tuttuğum dalımdın kırıldım sana
Gücendim arayıp sormayışına
Senede bir kere olsun arar da
Ya duymazsam diye uyuyamadım
Gömüldüm meylerin sarhoşluğuna




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!