Erdal Ay Şiirleri - Şair Erdal Ay

Yazdığım son şiiirde
Sadece sen olsaydın
Seninle ilgili ne yazmak isterdim
Diye düşündüm dün akşam.
En güzel yerinden başlasam
Olmaz;

Yarın güzel bir gün olacak
Ve ben,
O güzel günde var olacağım.
Çünkü biliyorum kendimi
Benim her gün yarınlarımdan
Daha sonraki yarınlarımdan

Yaşamak
Bir amaç ise nihayetinde
Ölüm var sonunda
Sonu kötü bitecek bence.
Diye başlayan hüzün dolu
Şiirler var sozlerin yettiğince.

Yaşam dediğin şey
Olduğu kadar.
Çok istesende az istesende
Hepsi öldüğün kadar.
Tazı kadar hızlı
Kaplumbağa kadar yavaş yaşa

Bazen sessizce yaşamak lazım hayatı
Tıpkı akşam güneşinin batışını
Daglarin ardında kaybolusunu izler gibi.
Yada denizlerin ufkunda
Bir geminin uzaklasisini keyifle seyreder gibi.
Canın her sıkıldığında isyanların yerine

yazabilseydim ömrümü satırlara
sonu bilmem nasıl olurdu.
bir başlasam ki yazmaya
başlasam ilk seni beni yazmaya.
şimdi farkettim
ömrüm dediğim sensin oysa.

Uzanıyorum
Kollarım yetmiyor
Dokunamiyorum.
Sana,
Dokunmak istiyorum
Yüreğim yetmiyor.

Adına yıllarca şiirler yazdığım sen
Beni her defasında kahreden yine sen.
Geçip gitti şu ömrüm
Zulmeden sen, kahrolan ben.
Sende güneş sende yıldız
Bende hep karanlık gökyüzü.