Erdal Ay Şiirleri - Şair Erdal Ay

ey çocuk
sen ne ettin öyle.
yaradan sana bu elleri
babayı dovesin diye
yaradan sana bu dili
sülaleye sovesin diye

biliyorum bekliyorsun beni
yüreğini biliyorum.
seni her gün düşünüyorum
sende bunu biliyorsun.
nefes kadar yakın
son nokta kadar uzaksın.

Dedem
Canım dedem
Canım dedem demeni
Ne çok bekliyorum bir bilsen.
Yüreğim öyle bir cirpiniyor ki
Duracak diye korkuyorum.

Dert dediklerimiz
Herkeste bir iken
Sende bin olsun.
Baskalarinda damla iken
Sende Okyanus olsun.
Var git sen kendi yoluna

cefa babada
gözyaşı anada.
şu dünyanın dert yükü
hep çekenin sırtında.
eşek bizim gibi çok.
lakin semerimiz yok.

Canımın acıdığı yerde
Bir söz bulabilseydim.
Dökebilseydim kelimelere
Anlatabilseydim keşke kendimi.
Anlamsız bakmasaydım gözlerine
Ya da anlatabilseydim yüreğimi.

binsem en süratli uçağa
hızlanıp gitse geçmişime.
kundaktaki halime bile razıyım
söz,kağnılara binip geri geleceğim.

yürümek, büyümek için acele edersem

Dualarım var sizlere
Yıllarca yakardığım.
Sözlerim var
Sakince söylediğim
Sizin ise sövdüğünüz.
Bir gün utanırlar diye beklerken

Ellerinin sıcaklığı ellerimde hala
Uzun tırnaklarının tenimi acıtması
Tenimde duruyor hala.
Hala yüreğim yanıyor
İçim titriyor seni her andığımda.
Unutamadım,

Seni çok çok önce tanımış olsaydım
Sıkıca bedenine sarılır
Gözlerinin içine bakar
Yüreğimden geldiğince
Dudaklarını öpmek isterdim.
Teninin kokusunu