Erdal Ay Şiirleri - Şair Erdal Ay

Bir sonbahar daha geldi
Sensizliğimle.
Bak geçiyormuş mevsimler
Geçiyormuş.
Sararmış yapraklar yere düşüyor
Bakıyorum.

seni
yazabilseydim tüm satırlara.
her satır roman,şiir olsaydı.
ama sen bende olsaydın
olmadı,olamadı.
dinletemedik yüreğimize desem

senin için hüzünlerimin
bu son akşamı.
rakı soframı kurdum
sarhoş olup unutacağım.

adın geçsede

canımın sıkıldığında
yazdığım şiirlerim olmasaydı
almasaaydım kalemi elime
dökülmeseydi dizeler.
ya önümde duran kadahi
yudumlamasaydı dudaklarım.

Ölüm
Bana verilecek en büyük armagandir
Bugün yada yarından sonra.
Ne gittigime gocunurum
Nede gocunduklarim kalır geriye.
Ama bilirim

bütün kuşlar
olmayacak gökyüzünde böyle giderse.
kanatlarının sesini,süzülüşlerini
çok üzgünce özleyeceksiniz.
biliyorum bir gün
yüreğinizdeki sevgi geri gelecek.

Dost meclislerinde koy onu bir köşeye
Üzerinde her neviyi pişir dediler.
Hamur yogrulunca Demir dovulunce
Üzerinde pişen pek tatlı olur dediler.

Pirzolayı,köfteyi koy üstüne bekle

minicik bir burnu
küçücük ağzı vardı
yanakları tombul,yumuşak
çok tatlı bir gülüşü vardı.

biraz daha büyüyünce

hani sana demiştim ya bir zamanlar
senin dediğin gibi olmuyor bu işler.
benim dediğim gibi olmuyormuş oysa
bugün hepsi benim yüreğimi şişler.
şimdi tek başıma bir köşede duruyorum
sen yoksun yanımda vallahi şükrediyorum.

İlk seni çocukluğumda tanıdım
Öyle güzeldin ki.
Sonra sana ulaşamadığım yıllarım oldu
Hasretliğin de güzeldi.
Sonra çocuklarım oldu
Onlar da seni çok sevdi.