Erdal Ay Şiirleri - Şair Erdal Ay

Ben sonbahar yaprakları gibiyimdir
Rüzgarım varsa uçarım.
Yağmur varsa değerse tenime
Yatarım,yattığım yerden kalkmam.
Bahar çiçekleri gibi
Açılıp saçılmaz benim yüreğim.

Sen gidince içim acıyor
Kal gitme demek geliyor içimden.
Sen gidince
Özlem,hasret doluyor yüreğim
Seni çok özlüyorum.
Boğazıma bir şeyler düğümleniyor

çiçeklerin solduğu
bir mevsimde gelmştin yanıma.
goncaydın daha
gamzelenmiş yanaklarınla.

bahar oldun içimde

bu gece yazdıklarım
gecenin bu zamanında sen.
kelimeler farklı yazsa da
aklımda sadece sen.
kalemimde ki her hece
seni düşünürken bir bilmece.

bu akşam sabaha kadar gece senin
yüreğimde sen,sen olmasanda sen benim.
yarın ki gün olmayacaksın bendeki gün
olsun varsın,bu,akşam sabaha kadar gece benim.
sen dedinya bana gün erkenken elvada bugün
bana bu gece sabaha kadar gece kara gün.

Seninle daha çok ıslanmak isterdim
Nisanın bir vakti
Gökten düşen yağmur damlacıklarının
Bir kuğu gibi süzüle süzüle
Saçlarımızdan kirpiklerimize,
Oradan yanaklarımıza

Seni seviyorum evlat
Hep aklımda,yuregimdesin.
Adın yüreğimde
Canın canımın içinde.
Bugün oniki temmuz
Çok özel birgün bugün.

sende olmasaydın
ne yapardım ki ben.
sarılmazdım böyle yaşama
koşmazdım yarınlarıma.

ağır ağır giden kağnının

bana bir şiir yaz
diyorsun ya.
o işte öyle olmuyor
öyle yazılmıyor o şiir.
sen öyle biri değil
öylesine yazılmıyorsun mısralara.

Bazen sessizce yaşamak lazım hayatı
Tıpkı akşam güneşinin batışını
Daglarin ardında kaybolusunu izler gibi.
Yada denizlerin ufkunda
Bir geminin uzaklasisini keyifle seyreder gibi.
Canın her sıkıldığında isyanların yerine