Erdal Ay Şiirleri - Şair Erdal Ay

bir ses olmalı
uzaklardan da olsa duyulmalı.
en azından bir çınlama,uğultu
nedir bu sessizlik.
hadi insanları göremiyoruz
kuşlarda mı gitti.

Umuttur yaşam diyorlar
Umut sevgi,umut sabır diyorlar.
Umut beklemek,günlere gün eklemek diyorlar
Ama ben umut ederken unutuyorum.
Unutmak için daha çok mu erken
Yoksa ben mi geç kaldım bu dünyada yaşarken.

unuttuğum bir şarkı olsaydı
notalardan dökülen.
aldırmazdım,
yanmazdım unuttuğuma.

gideceğim adresin

çok uzak
öylesine uzak ki;
ne ben gidiyorum
oralara
ne de sen gelebiliyorsun
buralara.

Sevdiğim sen Türkan'ım
Keşke buncalarca sevmeseydim seni
Diyemem,
Sevdim ben,çokçalar seni.
Seni kıyamam,
Seni hiçbir yere sığdıramam

can acıyınca
yürek yanar
kan akmazsa damarda
ömür
elveda demeden önce
vallahi kan ağlar.

Umutları yarınlara taşıyorum
Bu gece mutsuzluğun son gecesi.
Menekşeler,laleler,karanfiller
Sevginin tüm çiçeklerini ekiyorum bahçeme.
Yapraklarını okşuyorum
Kadife yumuşaklığındaki ellerimle.

tanrı vermiş kimisine
ne gam nede tasa.
bizi unutmuş bir köşede
bilmem ki ne düşündüyse.

umut ekledik umutlarımıza,bekledik

Tarifsiz huzurlar içindeyim
İçimde öyle bir coşku var ki
Sana anlatamam,anlatmam.
Asla ve asla
Sözcükleri çalamazsın benden
Beni çalamazsın.

sordum
neden içiyorsun birader?
dedi ki
sabredip dinleyecekmisin?
benim derdimle dertlenip
benimle oturup içecekmisin?