Erdal Ay Şiirleri - Şair Erdal Ay

Sen gidince
Seni yüreğimin neresine
Koyacagimi bilemedim.
Gitmeden önce
Zaten yüreğimin her yerindeydin.
Ama gidince sen

Ağırdır yaşam onların dünyasında
Omuzlarında taşırlar hem yükleri hem yürekleri.
Ve bütün insanlarında gözlerinde bulurlar
İğrenç ve bir o kadar da kokuşmuş yürekleri.
Bir çok insan için baş belasıdır onlar ama
Onların eskimiş deyip attığı çöpünü temizlerler.

yaz gelince
kuşlar öter bahçemde
kanaryam orada
serçem ise bu köşede.
elimde bir demet menekşe
yarimi arar gözlerim,ah nerede.

ah sen varsın ya
yüreği yanık türkülerin kadını.
ah sen varsın ya sen
sevdaların yüreklere katıldığı.
ah sen
bana ne ettiğini bir bilsen.

hani şarkılar vardır
çok seversin söyleyemezsin.
şiirler vardır anlatır senin gerçeğini
ama sen,sen anlatamazsin.
sonra oturursun bir köşeye
oturur oturur oturursun

Ateş yakacağı yere
Su gibi gürültüyle gitmez.
İlk önce yakar
Sonra da gürültü çıkarır.
Sende aynı ateş gibisin
Yaktın ve gittin.

atları yerlerinden edip
kağnılara koştum.
dörtnala sürdüm
etraf toz duman.
dumanlı dağlarda
güneşi gördüm.

Bazen durur akıl
Durur sözler.
Büzülür dudaklar
İşitmez kulaklar.
Ses olmaz
Sus olur yürekler.

Bazen ay
Bazen güneş gibidir
İnsanın yüreği.
Bazen kış gibidir
Soğuk
Bazen yaz gibi sıcak.

bardağımdaki içkim
adı rakı.
yanımdaki mezem
onun adı da su.
bir elimde sigaram
diğerinde kalem.