Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Sen bilmiyorken, gerçek başkaydı;
Şimdi biliyorsun, hakikat bambaşka.
Varlığınla kaypak zemin yarattın;
Anlamaya çalışma, bu bir muamma…
10.01.19

Gözler, gözler kalbin aynası gözler
Bakışlarla çok şey ifade eder
Kifayetsiz kalır bir yığın sözler
Onunla söylenir sevinç ve keder
Bazen göz süzülür, hiç dayanılmaz
Fırlatır ok gibi kirpiklerinden

Haydi bırak gideyim peşinden
Üzüntümle baş başa kalayım
Laleler yapraklarını dökmeden
Yeşil gözlerine mahkum olayım

Aşkın eyledi beni divane

Bir şiire takıldım bozuk plak misali
Ah dön dolaş seni sende arar dururum ben
Vefasız aşklar gibi boynumuza vebali
Bulunur mu hiç öyle başlangıca dönmeden

Sil baştan açmak gerek mühürlenmiş yüreği

Söylemelisin yeni kuşaklara
Avcunda sakladığın ışıkları
Hangi dalga boyuna indirgendi
Yitik aşkın unutulan yüzleri
Ansızın değişince dünyaları
Ufuk çizgisinden düştü birer birer

Üç mevsimi peşine taktın ,elveda sana!
Baharın adı umut ,güzellikti geçen yaz.
Gönüllerde tutuşan ateşti aşktan yana,
Yeni milat başlattın kıpır kıpır nevşe ,naz.

Elbet karşılaşırız yağan yağmurda ,kışta;

Ergeç hayallerin gerçek olacak .
Resmine bakıp ağladığın yar;
Canevinden vursa ,affolacak.
Aşk bu ,etme eyleme bizar.

Nasılsa ,feleğin oyunu denir

Nasıl koparıp atıverdin birden,
Biriktirdiğimiz o anıları,
Hatırlayacak hiçbir şey kalmadı,
Ikimiz de ayrı düştük gönülden.

Paralel evrende tamamlanırmış;

Çabuk geçer güzel günler
Ayırdına varamadan
Her anı bir ömre bedel
Kalben seviyorsan eğer

Hiç bu kadar üzülmezdim

Duruşuna bakıp da sakın öyle aldanma
Ne sırlar gizliyordur kaçamak bakışları
Ahlar vahlar keşkeler hepsi ayrı muamma
Okumak mümkün değil anlık savruluşları

Yörüngesi değişir öznel iç evreninde