Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

İkindi vakti hüzün çöker bizim buralar
Acı hatıraları anımsatınca birden
Ayrılık saatidir güneş birazdan batar
Unutulmaya mahkum anıların peşinden
Göğü başkadır sözü başka memleketimin
Gönül yarasıdır ki tabip çare bilmeyen

Salt kendini iyi ve güvende
Hissetmek yetmez
Özünü gerçekleştirecek
Eylem planı doğrultusunda
Üretmek ve yorgun düşmek alabildiğine
Sonra coşkuyla tüketmek kararında

Gözlerim dolar ağlayamam
Sesim titrer haykıramam
Bakma bana öyle ne olur
Bu acıya dayanamam

Tahammül yok ağrısına

Sevgisini bir anda yitiriverdi
En güzel şiirlerini henüz yazmamıştı
Ve sustu kadın içine kapandı
İçin için ağladı aklına geldikçe
Layığını bulamadığı için kaderine yandı

Baharı bekliyorum
Çiçeklerin açmasını
Çok sabırsızlanıyorum
Kelebeklerin uçmasını

Börtü böcek uyanırken

El bebek gül bebek büyüttüm /
aşkımı
Razı olmadım yalnızlığına
Cefasını çektim İçimde saklı
Acılar içinde kıvransamda
Naçiz vücudum toprak olacak

Kimi sevda peşinde kimi sayrı bedende
Birbirinden habersiz yaşıyor şu âlemde
Hayat devam ediyor kâh ağlaya kâh güle
Müdarası yok gülün bülbüle bülbülün güle

Kimi şiir peşinde kimisi de serüven

Gece mavi şimşekler saçarsın kıvılcımla,
Vururken pencereme ince ince tık.. tık..tık !!
Diye uyandırırsın parlayan fosforunla;
Ah ! kim öle kim kala bu son yağmurlar artık.

Bir ömür dediğimiz topraktır: Son yerimiz...

Elini uzat ellerime değsin
Rüyalarım apansız renklensin
Can cana bizlere hep güç versin

Ayarı bozulmuş aşk çaresizdir
Nasılsa ölü bir aşk gibidir

Eskisi gibi değildir artık
Rolü alan gerçek karizmadır
Cesurların korkusu yalnızlık
Aşkın cesareti duygusallıktır

Nerede o naif sevdalarımız