Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Veda zamanı geldi ;artık Şair değilim !
Bataklığa saplandım ,biçare çırpınarak ;
Şiirlerim okunmaz oldu heyhat ! Neyleyim ?
Kurtulmak mümkün değil,şiir dilinden ırak.

Seninle baş başa bir gün mutlaka
Göz göze gelirsek İşte o zaman
Yalnız bir başıma yana yakıla
Kapanmaz yarasın yürek dağlayan

Bir kıvılcım yeter kavruk gönlümün

Halimi sormadın gittin vefasız !
Elimle diktiğim gülleri bile terk ettin
Dünyayı dolaşsan artık faydasız
Aşkı sen oyuncak mı zannettin?

Karalar bağlamam kaygılanma hiç

Elimde kalem düşlerimde sen
Rüzgarın önünde sürüklenirim
Canım çok sıkkın acaba neden
Aşksız ben bu hayatı neylerim

Nereden bakarsan tutarsızlık

Yine sana vardım ben menzilimsin güzelim ;
Toprak suya, göçmen kuşlar yuvaya kavuştu.
Bir ben mahzun kaldım nerdesin evvel ezelim?
Nârına yandığım bu kalp seni unutur mu?

İlkbahar zamanıydı hava cıvıl cıvıldı

Sakın bırakma, şiir bırakırsa çok fena!
Pilin bitti mi dersin eğer soran olursa
Duygular körleşince yaşam daralıyor mu?
Diye sormaya( ne demekse) başlanıyorsa

Eskisi gibi şiirin artık okunmuyorsa

Şaireler Şairler ne güzel de yazarlar
Apansızın yön değiştirir gibi başlarlar
Sanki zihinden okur bir an şaşırmazlar
Hiç zorlanmadan sular seller gibi akarlar

Şiir labirentinde kaybetmez yollarını

Seni tanıyorum ben özünden çok eminim
Ereğimsin sen hayallerimle yaşıyorum
Mesafeler anlamsız kalbimde aşıyorum
Yüreğinden dökülen kelimeler şahidim

Göz göze gelmesem konuşmasamda

Sen olmazsan ben hiç şiir yazamam
Seni anlatırsam mutlu olurum
Düşterimde canlanan tek hatıram
Bile yeter seni bende bulurum

Aşk bir ihtimal dahi olsa da

Sen gidince dünyamı harabeye döndürdün
Imgelerim çağrışmaz kelimeler dem tutmaz
Aşk ateşim küllendi acımasız söndürdün
Göz pınarım kurudu ağlasam da yaş tutmaz