Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Sevdanın tellerine mızrap ,olayım!
En acıklı türkünün en son ayağı,
Müzikal senfoninin son perdesi,
Raks ederken zevki sefa içinde;
Aşkı anlatan türkünün son güftesi.

Etme eyleme Yar! beni ele verme
Rastgele değil ki karşılaşmamız
Canım yanmaz seni kaybetsemde
Aşk rengini bulur tartışmasız

Nasılsa kendimi anlatacağım

Nereye baksam manzara değişiyor
Nereye uzansam elimden kayıp gidiyor
Hangi duvara dokunsam sıvası dökülüyor
Neyi tutsam elimde kalıyor
Nereden başlasam başa dönüyor
Nereye gitsem elim boş kalıyor

En uzun gittiğim yolumsun benim
Rica minnet değil aşk ile seven
Can dostum sevdiğim külkedimsin
Aşkı sevdayı tende can bilen

Nazende sevgilim sen herşeyimsin

Herkesten başka sevdiysen eğer ?
Eni konu gerçekten aşıktın demek.ki
(İnceden İnceden karlar düşer
Aşık ıslatan denirse nam -ı değer
İçim sıra yansımalarla ipil ipildi)*)

Her günüm böyle mi bitecek
Üzüntü kederle mi geçecek
Lakin bu böyle sürüp gitmez
Yarınlar umutsuzluğu sevmez
Aşkı sevdanın sonu gelmez

Ele avuca sığmaz hiç uslanmaz mı?
Nerede sabah orada akşam ,oldu mu yani !?
Umarsız aşk peşinde rehin tutsaklığını;
İstemem asla olur ,olmaz ihtimalini.

Bu şiir nereye çekersen oraya gider;

Onu sevmekten başka neyin var bu dünyada
Ulaşılır sandığın var mı başka umudun
(Şiir gerçeküstüdür düştür haddi zatında)
Öyle anılır özel yeti diye umduğun

Ben bir anlatıcıyım anlatmaktır amacım

Kimsin sen nerden çıktın karşıma öyle birden
Tanışıyor muyuz yoksa paralel evrenlerden
İyi saatte olsunlar mı desem bilemiyorum
Kimsin sen nerden çıktın karşıma õyle birden

Esiri oldum beni çeken gizil güçlerin

Her günüm gam ile keder yükü
En mutlu anım göz göze gelince
İçimi aydınlatan bir pencere
Denizlerin o puslu görüntüsü
İki uğurlayan el inince