Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Dağılınca teneffüs çığlıkları:
Vehim bir telaş sarardı birden;
Tarifesiz yolculuk başlardı sanki.
Şehrin ıpıssız varoşlarına inmeden.
Usulca yanaşan taşıtların ışıkları:
Yalnızlık yansılayan spotlardı;

Umudu kestim senden teslim oldum sonunda.
Karanlıkta titreyen mum alevi gibidir,
İçe kapanan ruhum mutantan şatosunda;
Kara zırha bürünmüş şövalye giysilidir.

Kalesi düşürülmüş, yaralanmış gönlünü,

İnsanoğlu bir şeydir olamaz duygusal nesne
Mutluluğu sorarken köşe başı kaos içinde
Yaşam doğrusal değil çoğu zaman zikzaklı
Zincir -süreç kopar meyeleder düzensizliğe

Anlamlı,değerli hssedebilmek başarı kıstası

Cümle âlem uyanır derin uykusundan
Börtü böcek canlanır kadim coşkusundan
Efildeyen dallara çiçek açması yakındır
İşaret bekler cemrelerin muştusundan

Büyüsüne kapıldım sevdanın
Olmazsa olmazıydı hayatımın
Dünyam küçüldükçe küçüldü
Bana başka seçenek bırakmadın

1- Soru: Şiir nedir?

Yanıt: Söz Sanatı

2- Soru: Şiir Nasıl Olmalıdır?

Ben sensiz yaşamadım
Seninle avundum inan ki
Düşlerimdeki tek kahraman
Senden başkası değildi

Rüyalarımda hep sen varsın

Kısacık ömrüme sığdıramadım seni
Dolup taştın içime mahvettin beni
Hatırlar mısın bilmem, bırakıp giderken
Alnına bıraktığım o son busemi

Yenilenmeli sil baştan
Özgün söylem bulmalı
Sesi hoş gelmeli uzaktan
Davul değil ney olmalı

Boşalmalı dizginlenmeden

Nedir o yolcuları birbirine benzetir
Uykusuz gecelerin melül bakışları
Motor uğultusunda dalıp giden
Farların aydınlattığı zulmettir
Ürpertili sessizliğin karşıladığı
Zorunlu ihtiyaç molası mekânlar