Ercan Keskin Şiirleri - Şair Ercan Keskin

Sen benim hayallerimin ufkunda;
Erişilmez güneş gibisin ey yar
Rüyalarımızı süslerdi yadında.
Mazide unuttuğumuz anılar...

Artık yorgun düşmüş şu gönlümde;

Halimi sorsan , ne olurdu ,güzel!
Ezberin mi bozulurdu yoksa?
İçimdeki yangın bana özel
Değilse ,n'olurdu seni de yaksa?
İkimize ortak yazgı olurdu.

Halimi sorsan , ne olurdu ,güzel!
Ezberin mi bozulurdu yoksa?
İçimdeki yangın bana özel
Değilse ,n'olurdu seni yaksa?
İkinize ortak yazgı olurdu.

Farz et ki beni çok seviyorsun
Eninde sonunda yarim olacaksın
Rüyanda görsen belki inanmazdın
Hayat öpücüğüm olurdun belki
Aşkı o zaman anlardın inan
Ne ki yarama merhem olduğun an

Her hecende ferasetin izi var!
Eylül yağmurları ile gel bana ;
İçimdeki yangın bacayı sarınca ,
Dağları aşan esen yel olunca,
İçim yanar İçim kanar ey yar!

Ah, şu kalem yürüse
Dağları, taşları sürüse
Billur pınarların dibi görünse
Şiir yazmak, ne güzel olurdu

Ah, karlı orman kuytusunda

Hayat böyle bir bilmece işte
Aşkı sorma içinden çıkamazsın
Ne bu güzellik gönül çelen işve
Derdini söyle ki derman bulasın
Ahla vahla geçse ömrün üzülme
Nasıl yaşarsan öyle kalırsın

Hemen ağlamak geliyor içimden;
Eski bir şarkı duyarsam yürekten,
İçimde bir hüzün kanar derinden
Dolu dizgin atlı gibi esiyor !
İpince sızıyor geçtiği yerden.

Habersiz geçti ömrüm seninle
En erişimsiz yollar kapalıydı
İçimde bir umut bekledim durdum
Doruklar geçit vermez çığ kaplıydı
İzi göklerde ezel ve ebet sordum

Seni anarken hep fırtınalar kopan kalbim
Yer yarılırdı sanki görünmezdin ,nerdesin
Sensiz lâl oldu dilim kalem tutmadı elim
Mazide kaldı her şey dertli gönül neylesin

Yar seninle yeri bomboş kaldı sensizliğin