Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Yıllarca bilmeden ardından gittik,
Desem ki alçak mı? Değil, çukurdur.
Batağa saplandık, orada bittik,
Kanma dizayn resme, sanma vakurdur.

Hüsrânı yaşattın bize birader,
Ahitler bu muydu, sözler bu muydu?
Bir devri kararttın; bu nasıl kader?
İçilen yeminler soğuk su muydu?

Niceleri kurban verdik genç yaşta,

Gurbette bir yâre tutuklu kaldım,
Sılam gurbet oldu, gurbetim sıla.
Nerden yolum düştü oraya vardım;
İstersen gül şimdi, istersen ağla.

Sanki bir yıldırım çarptı gönlümü;

Güneş bulutta esir, mehtap tutuklu,
Böyle geçiyor bu yaz, değişti mevsim.
Dengeler bozulurken kimisi mutlu,
Önümüzde Kurban var, zorlaşır kesim.

Yağmur yüklü bulutlar rahmet vermiyor,

VAHŞET ÜSTÜNE VAHŞET!..

Sırtlandan daha vahşi, bunlar tarihî bela,
Pisliğin kokuşmuşu, almaz bunları hela.
Neden, nasıl ortada; ayağa kalksın dünya,
Ortadoğu yanıyor, dünya uykuda hâlâ.

VATAN GÖZÜMÜZ!..

Gönlüm gibi kırgın, dünden tasalı,
Güzlerce kapatmış mağrur yüzünü.
Bin yıldır dinlenen Bağdat masalı,

Ellerim tutmuyor, kalem yazmıyor,
Bu Onüç Devadam acı bıraktı.
"Olmaz" denen şeyler bazen oluyor,
Milletin canını yaktı da yaktı.

Artık avutmuyor udum gönlümü,
Yıllardır sesime ses vermez oldu.
O da nankör çıktı, çaldı ömrümü,
Demek ki onun da miadı doldu.

Yetmiş yıllık sesler gam verdi bana,

Karakışı geldi çattı ömrümün,
Budaklar çatladı, dallar kırıldı.
Renkleri; toz tuttu, uçtu gönlümün,
Gövdesi kurtlandı, kabuk yarıldı.

Umutsuz günlerden umut ararız,
Geçmişten zamana gün görmedik ki.
Bir ömür yaşadık, kim der ki varız;
Hep aba giydik de, yün örmedik ki.

Yeni yıl meydanda; fakir yine aç,